Verslag door Dagmar Ottevangers

Sinds ik in 2023 mijn Tesla kocht doe ik altijd twee dingen als ik op vakantie ga: ik neem mijn grote rode boek mee om te lezen, en ik zet zodra ik de grens over ben de radio aan op een lokale zender. De laatste zorgt meestal voor leuke aanvullingen voor mijn playlist, de eerste is in de loop van de jaren een graadmeter geworden van hoe hectisch/gezellig de trip was.

Wel. Dat het hectisch en gezellig was is een understatement. Tesla Takeover is een tweedaags Tesla dompelbad van drie dagen, waarin het inwonersaantal van Flachau vedubbelt, en het aantal aanwezige Tesla’s verhonderdvoudigt. Ongeveer. Wij waren gedurende de week al ons eigen Holland House binnengedruppeld in een dorp verderop, wat met uiteindelijk 7 Tesla’s voor de deur eigenlijk onze eigen mini-takeover was. Het weer deed even lelijk, maar vanaf donderdag leek het toch wel bijzonder aangenaam te worden. We hebben het huis donderdag daarom in de goede zorgen van Brit achtergelaten en zijn naar Flachau gereden om eens te zien hoe dat er bij lag. Een uur later waren Erwin en Bert ingelijfd door de Oostenrijkers en konden Yvonne en ik vanaf het terras van het enorme Flachauer Gutshof – Musistadl overzicht houden over het opzetten van de grote tent en de hardwerkende mannen van flesjes water voorzien.

Ergens tussendoor was het ook gelukt om onze eigen tent op te zetten en die van de Duitsers te verplaatsen (die wat dicht op ons stonden), en terwijl de mannen nog wat zaken aan het regelen waren met de Oostenrijkers wilden Yvonne en ik boodschappen gaan doen voor het avondeten. Waar we echter geen rekening mee hadden gehouden was dat deze zelfde donderdag in Oostenrijk een feestdag was, met als gevolg dat we de boodschappen konden vergeten en gelukkig nog voldoende in de kastjes hadden om nogmaals dezelfde macaroni te maken.

De vrijdag waren wij gevraagd om te helpen coordineren bij het formeren van de wagens voor de lightshow, wat uiteindelijk niet hoefde. De formatie zelf werd gedaan door de dronepiloot, die één voor één alle 120 wagens die konden deelnemen op hun plek zette. Die van ons waren gelukkig vrij snel aan de beurt zodat we ook vrij snel konden ontsnappen en terug konden wandelen naar het festivalterrein, waar intussen de boel op gang begon te komen. Tussen het festivalterrein en de parkeerplaats waar de lichtshow werd geformeerd was ook een pendelbus, een pendel paard-en-wagen en een pendel-Cybertruck voorzien, maar wij hebben denk ik alles te voet gedaan.

Het festivalterrein zelf was verdeeld in ongeveer 3 zone’s: er waren vendors, waaronder Enhance (die van de SEXY buttons en strip en dash en knob), Michelin met een circuitje voor mini-Tesla fans en een lounge zone voor de bijbehorende grotere Tesla fans, een aantal andere waar ik even de naam van kwijt ben, en Tesla zelf was er ook, met Optimus,  een Cybertruck en een Cybercab. Een tweede zone was gereserveerd voor de tuners, en een derde voor de diverse Owners Clubs, onder wie Duitsland, Italië, Noorwegen, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, en wijzelf.

En wij vielen op. Het was al zeer snel duidelijk dat de keuze voor knaloranje T-shirts (ons “uit-tenue”) een schot in de roos was. We konden niet alleen elkaar makkelijk terugvinden, we waren ook gewoon knetterhard zichtbaar voor de rest van de festivalgangers. We hadden al best wat aanloop op de eerste dag, en dat explodeerde nadat Peter, Steven en Kees hun talk hadden gedaan. Iedereen wist de weg naar de tent van de “orangies”. We hebben Joe Tegtmeyer (die van de dronefilmpjes van Giga Texas) de FSD instructiefilm laten ondergaan, en hij heeft daarna nog een uur met Jaime in zijn auto ziten babbelen. Joe loopt nu rond in ons T-shirt, en Sandy Munro (ja, die!) ook. Helaas hebben we Maye Musk en Franz von Holzhausen niet in een T-shirt kunnen krijgen, want zij hebben de Tesla Takeover 2026 met een online bezoek vereerd, maar wat niet is kan nog komen natuurlijk 😊Wat ons betreft is oranje nu de kleur voor onze uitwedstrijden.

Van de lichtshow hebben we uiteindelijk niet veel gezien/gehoord. Het is toch een totaal andere beleving als je die op afstand start en er niet zelf tussen staat. De formatie was wel erg fraai, dus we zijn zeer benieuwd naar de video.

Terug in “ons” Holland House hebben wij de avonden gevuld met eten maken, Keezen (iemand moet mij de herkomst van die naam nog eens vertellen) en vroeg gaan slapen. Want de hele dag buiten zijn, omringd door alles wat met ons favoriete merk te maken heeft, netwerken, praten met willekeurige geinteresseerden, oude vrienden en bekenden terugzien, tienduizenden stappen lopen en vooral veel lachen is vermoeiend.

Op de best mogelijke manier.

We zijn intussen vrijwel allemaal terug thuis. De playlist is aangevuld. En ik heb geen letter uit mijn grote rode boek gelezen.

es war ‘ne geile Zeit
Hey, es tut mir Leid, es ist vorbei – “Geile Zeit” by Juli, 2004

– Dagmar